Geen tijd voor Proust

In april 2014 verscheen Geen tijd voor Proust, de debuutroman van Jelle Noorman bij Uitgeverij Atlas Contact.

Screenshot 2014-04-19 17.40.05 (2)     Hoe komt het dat de tijd ons door de vingers glipt, terwijl we er ook in gevangen zitten? Die vraag dringt zich op aan de hoofdpersoon van Geen tijd voor Proust in de trein naar Parijs, waar hij de rol van tijd en identiteit in het werk van Proust gaat onderzoeken. Zoals Marcel in Op zoek naar de verloren tijd vergeten jeugdherinneringen hervindt door een madeleine in zijn thee te dopen, zo reist Noormans verteller een kwarteeuw terug in de tijd bij het horen van de stem van een medepassagier. Dit wekt niet alleen zijn relatie met de Amerikaanse studente Claire opnieuw tot leven, maar leidt tot een radicale herziening van zijn hele bestaan.

 

Website van Uitgeverij Atlas Contact

 

Lezing Institut Français

Zaterdag aanstaande gaat schrijver en vertaler Jelle Noorman op zoek naar het mysterie van tijd en identiteit in het werk van de allergrootste Franse romancier, Marcel Proust.
Noorman publiceerde in 2014 zijn ideeën roman Geen tijd voor Proust (2014) bij Atlas Contact. Het was zijn debuut. Behalve schrijver is Jelle Noorman (1964) vertaler uit het Frans, Engels, Spaans en Portugees.
Hij heeft werk vertaald van onder anderen Alain de Botton, Julian Barnes, Émile Zola, Jean-Christophe Rufin, Nick Hornby en Frédéric Lenoir. In 2001 publiceerde hij De haan op de mesthoop, een culturele geschiedenis van Frankrijk, in 2004 gevolgd door een verzameling essays met de titel Mijn Frankrijk.

Zaterdag 18 oktober om 15u.
Institut français, Vijzelgracht 2A, Amsterdam
Toegang € 5,00

Literatuur Late Night

Op 6 juni 2014 was ik te gast bij de literaire talkshow Literatuur Late Night om met Abdelkader Benali te praten over  Geen tijd voor Proust. De andere gasten waren Stefan Hertmans, die sprak over zijn boek Oorlog en terpentijn, en zangeres Stefka, die liederen zong op teksten van Joke van Leeuwen, afkomstig van haar cd … terwijl ik wachtte.

Verslag van een groot lezer

Van deze bespreking word ik blij. Niet – of niet alleen – omdat het een positief stuk over Geen tijd voor Proust is, maar vooral omdat het is geschreven door iemand die de kunst van het lezen verstaat. Bovendien is het een herkenbaar verslag van het leesproces, vanaf de afwegingen die aan de keuze (of afwijzing) van een boek voorafgaan, via de aarzelingen om eraan te beginnen, de afwachting van het juiste moment, tot en met de ervaring van het lezen zelf. En dat alles bovendien met zowel humor als kennis van zaken (lees de eerste zinnen en glimlach).

Meer van dit soort fraais is te vinden op Occy MacMahon’s website occamsrazorlibrary

 

Literatuur Late Night

Op vrijdag 6 juni a.s. vertelt de Vlaamse schrijver Stefan Hertmans over zijn boek Oorlog en terpentijn en mag ik praten over Geen tijd voor Proust in Literatuur Late Night, de literaire talkshow van Bibliotheek Den Haag, gepresenteerd door Abdelkader Benali en Oscar Kocken. Het programma kan worden bijgewoond door leden en niet-leden van de bibliotheek en is vanaf 20.30 uur rechtstreeks te volgen op www.bibliotheekdenhaag.nl/live.

Voor meer informatie:

Bibliotheek Den Haag

Alain de Botton en de heilzame kunst

Rijks- Art is TherapyDe afgelopen week was de Britse schrijver en denker Alain de Botton in Nederland ter gelegenheid van twee evenementen waarbij hij nauw betrokken is: de opening van een Nederlands filiaal van zijn School of Life en de tentoonstelling Art is Therapy in het Rijksmuseum. Ondertussen ligt er ook weer nieuw werk van hem in de boekwinkels (Het nieuws – een gebruiksaanwijzing en Kunst als therapie), dus aan belangstelling geen gebrek. Maar met die enorme belangstelling groeit ook de kritiek op wat zijn ‘filosofie light’ of zelfs zijn ‘McFilosofie’ wordt genoemd.

Een van De Bottons  succesvolste boeken heet De troost van de filosofie, een titel die precies samenvat wat hij met zijn werk beoogt. De moderne westerse mens, die met het verdwijnen van de vaste bakens uit het verleden – met name de klassenmaatschappij en de religies – angstig en stuurloos door het leven gaat, kan soelaas vinden bij een wijsgerige benadering van het bestaan in al zijn facetten. Dit houdt in dat we vragen moeten leren stellen bij alles wat we als vanzelfsprekend beschouwen, maar waaraan we niet de voldoening beleven die we ervan verwachten. Onze verwachtingen maken dan ook deel uit van het probleem: we zijn te ambitieus en vooral te optimistisch over onszelf en over de mogelijkheden die het leven te bieden heeft. Het onontkoombare dagelijkse leed valt te verzachten wanneer we berusten in het onvermijdelijke, maar wel het beste en het mooiste maken van de mogelijkheden die ons zijn vergund.

De manier waarop we naar de dingen kijken is het eerste dat we kunnen veranderen. Vervolgens moeten we leren nadenken over wat we precies zien. De gedachte dat kunst ons daarbij kan helpen is een rode draad in het oeuvre van Alain de Botton. Lees verder

Training voor het twitterbrein

Is er echt geen tijd meer voor Proust? Of liever gezegd: is dit geen tijd meer voor Proust? De afgelopen maand publiceerde The Washington Post een artikel over de invloed van internet op ons leesgedrag en onze cognitieve vermogens. Volgens neurowetenschappers ontwikkelt de mens onder invloed van de eindeloze informatiestromen waarmee we dagelijks online in aanraking komen ‘digitale hersenen’, die er vooral op zijn gericht zo snel mogelijk brokjes informatie uit willekeurige teksten te vissen. De hersencircuits die we de afgelopen millennia hebben ontwikkeld door zonder noemenswaardige afleidingen lange verhandelingen te lezen op papyrus, perkament en papier, blijken te worden aangetast door onze huidige digitale leesgewoonten. We ontwikkelen een twitterbrein, dat niet meer is toegerust voor het verwerken van lange zinnen (de kans is daarom  aanwezig dat u op dit punt in mijn bericht al bent afgehaakt), laat staan voor het lezen van dikke boeken.

Uiteraard werd in het artikel ook Marcel Proust genoemd, die al ver voor het digitale tijdperk als onleesbaar gold. Lees verder